Blog kobofordbyd

Grzecznie każdy, tak bez mała odpowie, a katar przecież to nie zdrowie. Fakt, gdy kichasz na wszystko to i masz to w nosie  - a co? - właśnie to- zdrowie to.

……………..

Tak sobie pomyślałem, że nie ma jak to pogderać o zdrowiu, to może być  niezły ubaw i nauka mini przykładu.Wszak przy byle uroczystej okazji i takiej sobie, życzymy wszelkim człekokształtnym  ludziom, zdrowia i zdrowia, tak  ponad wszystko. Więc poza bezcennym życiem jako takim, zdrowie i o zdrowiu temat rzeka. Nasz  wieszcz ponad wieszcze  rzekł ci przecie ; zdrowie ty moje zdrowie , ceni cię ten co cię utracił,,, widzę jasno com utracił - com zyskał  w tej ozdobie…hym hym - może to i początek fiksum dyrdum???

………………..
.

Zakręcona  boleściwa  nocka…

Jako dziarski men, zawodowo sobie uczęszczałem do  firmy  na nocne zmiany, tak celem śledzenia ewentualnych wrażych zastępów złodziejsko - wandalistycznych, czyhających na mienie firmy. Miało to miejsce na węźle betoniarskim, niedaleko dawnych zniwelowanych działeczek miejskich ul.Smoleńskiej.

Przemaszerowawszy poprzez hałdy dawnych popiołków , od strony ul.Toruńskiej, tak ścieżyną pośród pagóreczków, samosiejek drzew i krzaków, wątłej trawy i wszędobylskiego szlamu z EC, dotarłem do celu na zmianę . Kolega Stasiu (św.p) krótko mnie przywitał - no jesteś - jak widać i słychać i czuć Stasiu - odparłem dziarsko - wszystko gra i pies szczeka , przekazał wiekopomną wiadomość - no to się zmywaj do domu- powiedziałem uroczyście…Stasiu był  jakich mało niestrudzonym mechanikiem amatorem - jeździł najpierw maluchem później Tawrią …tak w ogóle to więcej z walczył z usterkami jak jeździł, fakt ten przyjmował ze stoickim spokojem i robił swoje dalej,,tzn, usiłował korzystać swobodnie z uroków kierowcy swego pojazdu,,,tako i teraz zakręcił zakręcił i i i poszedł z warkotem turkotem i dymem, mijając bramę pomachał i już go nie ma.

Ja sam na powierzonych włościach, sam i pies - taka mała suczka, kundel zabawny i niestrudzony. Oną znalazł właśnie Stasiu, szedł kiedyś na zmianę - patrzy - a tu jakaś reklamówka z zawartością , tak tuz przy ścieżce - podniósł zajrzał - a tu pokrwawiony nieprzytomny piesek - dobra dusza wziął ją do portierni - tam przez kolejne wszyscy koledzy wraz opiekowaliśmy się ja i leczyliśmy - wszyscy zgodni w zdaniu - co za łajdak tak morderczo potraktował tego psiaka - tą naszą Sunię. Ona biedna długo dochodziła do siebie, wylizawszy się z ran ciała, z trudem odzyskiwała   zaufanie do człowieka, minęły ze dwa miesiące gdy zaszczekała i ufniej zaczęła reagować.Ot pieskie życie.

Zaprzyjaźniła się z kotką , tako jesienna znajda z pobliskich ogródków,,,to znów ja zareagowałem na miauuu- płacz bezdomnego przemokniętego kociaka, ot tak po sezonowo beztrosko porzuconego. Ciekawostki dwie , tyczące zwierzyńca. Sonia , poza nami tylko za pana uznała jednego z pracowników, operatora węzła ,,,przypadli sobie do serca - gdy rano wjeżdżał do pracy, pędziła do niego jak strzała - niepojęte jak w tym ogólnym hałasie poznawała  jego samochód, tako czym ja zauroczył,,,gdy przeszedł na emeryturę wziął ją do domu - spotkałem go po latach - no i jak leci, nie pracujesz ? - noo już nie - Sonie pewnie  zostawiłeś ? - coś ty , czeka w domu - patrzę - jak mu oczy błyszczą oburzeniem - i  i się ciesze tak - oj no to fajnie…to człowieczeństwo prawdziwe.

Kocia była wobec mnie przymilna , nie raz mi zamruczała niechcianą kołysankę - wszak nocą na służbie nie wypada.Dzielna kotka miała za kumpla w dzień majstra bazy sprzętu i transportu, zwłaszcza gdy powiła swe kociaki, chadzała do niego dumnie po mleko, wiodąc ze sobą swe kociaki jak kwoka   W wolne od pracy ogółu pracowników, poza ochroną firmy, zabawnym było obserwować jak to kotka , na trawniku uczy kociaki polowania. Przynosiła taką jaszcze półżywą jaszczurkę , żabę czy mysz polną - podsuwała ja pod nos malcom i leniwie kładła się obok. One podszczypywali tą mysz, udając tygrysy, gdy mysz ocknęła się i chce w nogi,niby leniwa kotka hyc ją łapą i zabawa od nowa,,no potem to już białko i rzeź. W końcu mamuchę kotkę gdzieś wydano na wieś , no bo była dzielna i łowna.

Ciekawostka dalsza Koci taka, były od niej para kocia. Kotka była szara, a jej brat niesamowity biały albinos. Gdy „siostra” poszła na amory i szlajała się jakiś czas po okolicy. On młody  kocur pozostał samotny u nas. Po niedługo wróciła i za jakiś czas się okociła, miała trzy kociaki. Niestety była bardziej płochliwa i nerwowa jak jej ” brat ” , w tym ogólnym intensywnym ruchu pojazdów na terenie firmy, uległa potraceniu i  padła bez życia.  kocięta byle bardzo małe , praktycznie z małymi szansami na samodzielne życie. Stała się rzecz niezwykła i ciekawa.

Nasz Albin przejął obowiązki wychowawcze ” siostry” , czynił to z pełnym oddaniem, pielęgnował kocięta, prowadzał na karmienia mlekię m przez nas czy kociego tatę , majstra, fukał , brał w za futerka w zęby i wara na drogę ,,,dopiero gdy popołudniami stawała praca pozwalał swym ” siostrzeńcom na więcej swobody „, nauczał wszelkich kocich prawideł , trzymał dyscyplinę i czuwał nad ich bezpieczeństwem. Nawet Sonia musiała ostrożnie wkoło nich chodzić , choć się znali i przyjaźnie traktowali, nawet spali wraz razem w legowisku.To było nad wyraz nieprzeciętne , koledzy i pracownicy niejednokrotnie komentowali- patrz niejeden człowiek porzuca bez serca drugiego - a tu takie zwierze - z takim oddaniem czyni opiekę , ot taki koci stryjek - no no - i tak ta kocia rodzina, długo, długo sobie żyła w zgodzie z tym ludzkim otoczeniem.

to tak pobocznie historyjka , ja do innej zmierzam , do takiej boleściwej,,,lubo związanej z w/w opisanym miejscem , czasie nie tak odległym. Ale to może już inszym razem…

cdn………

…bogdan&ko,,,,,,,,,

To istotne, ten chód i marsz codzienny, tak tu i tam.Tak idąc mijamy i przemijamy, trawimy swój czas, tak na sprawy istotne i banalne do bólu. Poza nami samymi, najciekawsze są spotkania i rozmowy z drugim człowiekiem.To wręcz przygoda i frajda, gdy tak, zatrzymamy się w swym podbiegu starego sprintera, wartko rozmowa popłynie, słowa słowa i historie.To sens  naszego pobratania homo sapiens i życia, naszego jedynego i twego.

………………….

F r a n c i s z e k  ci ja …

Tak się otarłem okolicznością towarzyską, o osobnika płci męskiej niewątpliwie, iście przedziwnego i intrygującego. Pan Franciszek tak  metrykalnie to dziadek nobliwy, wszelako z wigoru i wyglądu niezłe ciacho dla pań stanu wolnego, bo on ci wolny jest ci. Inżynier w stanie odpoczynku, spełniony zawodowo i życiowo. Z jego losów  życie niejedna historyjka , tak odrębnie, posłużyła by na nieliche opowiadanie. A spisane faktograficznie, to historie człowieka który wszelkie przeciwności ” przyjmował na klatę „, lubo ostro z nimi walczył.

Począwszy od szkoły średniej, miał  „pod górkę ” , gdyż ojciec był akowcem, więc poza nim i rodzinie się dostało. Do końca życia opowiadaniom  ojca, tym krzywdom nieuprawnionym,  przydawało świadectwo, to jego okaleczone dłonie, poobcinane w przesłuchaniach SB końcówki jego palców.                                                                     Nie dożył tych czasów ” wolności bez wolności ” - wszak stosunek nowo władzy do starych patriotów, dał świadectwo taki obrazek; w okrągłą rocznicę Powstanie Warszawskiego, Vipy rządowe pod parasolami  w siedziskach,,,staruszkowie zasłużeni o laskach i kulach na stojąco i w deszczu…dopiero młodzi harcerze zareagowali na taki dyshonor, brak opieki, brak uszanowania ich roli historycznej, a przede wszystkim ludzko pozbawienia ich pierwszeństwa głosu i znaczenia,,,

Nasłuchałem się ci jego życiorysu  po pachy, mieliśmy i czas i luz, tak od baru po pójście na małe zabaw,.,ot działo się to niedawno, tak wczasowo relaksowo we wsi Ustka. Tak przy stoliku stołówkowym, kawiarnianym, na spacerze plażowej, czy na  ławeczce, wśród wrześniowej nadmorskiej aury, płynęły słowa jego opowiadań.

Po swych burzliwych latach młodzieńczych, początkach swej kariery zawodowej, spełniony rodzinie - wszak się dochował dorodnej córki, zaczął zbierać owoce swego życia. Ot tak z dnia na dzień, zwyczajnie spowolnił swój bieg - towarzystwo przyjaciół i znajomych, chata na czasie i z pełnym wypasem, samochodzik bajer i podróże liczne - tak sobie przed siebie dla przyjemności… wszystko przewidywalne i pod kontrolą - ale ale ??…

Coś tam w piersiach zakuło, oddechu zabrakło i ból i ból. Rad nie rad, zjawił się u lekarza - panie doktorze, coś tam mi ” skrzypi „, pewnie głupstwo - mówi , prawie sam z siebie kpiąc - proszę zbadać, tyle, że mam mało czasssuu… - uch ale boli…i i i…  -   za godzinę muszę być w swej  firmie… dobrze dobrze - mruczy doktor - no i rzetelnie bada - tu posłuchał, tam popukał - nagle łap za telefon! - pogotowie ? - proszę natychmiast przysłać karetkę !! - mam tu stan przedzawałowy!!! - co takiego ??? - wystraszył się nasz Franciszek - ano takt to - zdecydowanie mówi lekarz - kładź się pan na kozetkę i spokojnie oddychaj - zaraz będzie ERKA …

Tak to z malej chmury powstał deszcz - ulewa zdarzeń zdrowotnych, nowego etapu życia Franciszka. W szpitalu zabiegi na sercu, wyjście do domu z kategorycznym wskazaniem - uważaj pan - zero wysiłku i jakiś dużych emocji, o pracy nie ma mowy - oczywiście doktorze , oczywiście - zgodnie odpowiadał ” świeżynka zawałowiec „…minęło kilka tygodni, poczuł się lepiej ,no i  hajda we wir pracy, wszak jego firma - solidny markowy tartak, bez niego nie mógł  się obejść (?)

To już jednak nie było to, bomba jego ciała tykała cyklicznie - wszak lont odejścia, los już podpalił - czuł się źle - co rusz pędził, tak od lekarza do  lekarza, po poradę  i leczenie z gwarancją pożycia…niepomny, iż lekarze, to nie czarodzieje i cudotwórcy, natury nie przeskoczą - jedynie mogą co nieco załagodzić,,, trafił tak na kolejną konsultację do znanego kardiologa oraz neurochirurga -  przebadali pomyśleli - no i co? - panowie profesorowie? - nieco zmieszani - wiemy co jest , to nie wróży nic dobrego - oględnie mówią - panowie konkretnie, to już koniec!?? - nie ma ratunku? — no no ratunek jest , ale ale to straszne koszty - panowie  mówcie - ….to są  tysiące dolarów - to za stymulator z USA - a i tu zabieg za kilkadziesiąt tysięcy - to pana jedyna deska ratunku aby wytrwać i przeżyć …

jeżeli pan takie środki zgromadzi, wykonamy taki zabieg - to stymulator bólu wszczepiony  w kręgosłup…dwie elektrody wszczepia się w kanał kręgowy, dodaje podskórny zasilacz - po wyregulowaniu, potwierdzającym zarazem skuteczność, damy panu taki pilot, pozwalający na zewnętrzną regulacje. W zależności od wysiłku nasilenia bólu, będzie pan sam sobie ustalał działanie stymulatora…a a jaka gwarancja , iż na pewno pomoże ? - cóż tego nikt nie poda, ale z praktyki wiemy, że ryzyko niewielkie - Franciszek dał sobie parę dni na ochłoniecie …zdecydował się , zdeklarował wobec lekarzy, co do konkretów i kosztów.  W danym momencie nie miał ku temu środków.                                             No i tak zaczęła się   w o j n a    Franciszka z bólem , z niedołęstwem, tak aby godnie jeszcze pożyć.

Napoleon, na pytanie co potrzeba do wojny - odpowiedział - to trzy rzeczy - co? - pieniądze, pieniądze i pieniądze…tako i współcześnie to aktualne, na każdym polu po to osobiste zagrożenie cierpienia i zdrowia.

Wstępnie  poszły wszelkie oszczędności, dalej sprzedał swój wychuchany zadbany dom.W Tym domu miał wszystko ku temu aby spokojnie się odstresować,  w pełni zrelaksować, w otoczeni zieleni swego ogrodu, tako przyjaciół , zwyczajnie od pogoni zawodowej, tak prosto i zwyczajnie będąc w swym zaciszu i ostoi. W pierwszym okazaniu domu, zdecydowanemu kupcowi, był nico zdystansowany - ot mus to mus-wszelako gdy klamka zapadła, pieniądze wpłynęły, ostatnie wynos rzeczy, ot przekazanie kluczy , jeszcze ostatni spacer po swych kątach - ot i łza żalu na policzkach spłynęła .Tak, nasz dom jest tam gdzie my jesteśmy, gdy go tracimy, to część nas z nim odchodzi.

.
Dalej już z mniejszą estymą,  choć także z ociąganiem, przekazał - sprzedał, swą drugą radość życia, swój tartak, to miejsce pracy i sprawcza   duma posiadania , bycia potrzebnym ludziom i sobie. Nabył go dobry znajomy dla swego syna, tu już, ta nowa ręka nastawiła się bardziej na skonsumowanie zysku, ponad oddanie serca swej firmie - ale to już taka kolejność rzeczy i prawidłowość .To taki trend , lubo prawidłowość, mało ceni się prezenty bez należnej pracy i trudu, podane na tacy lekko się je konsumuje. Niestety mało jest przeciwnych przykładów.  Kochamy to co wypracujemy i zdobędziemy sami, swą pracą zaangażowaniem i pomysłem. Nieraz jeszcze po sprzedaży, ów znajomy prosił byłego właściciela o pomoc i radę techniczno - organizacyjną … młody właściciel się ” nie wyrabiał ” …to tylko jakiś czas po zabiegu, później sobie odpuścił, wszak żal mu było tam być, miał odczucie jakby opuścił swe” dziecko”…poza tym zdrowie to zdrowie , precz sentymenty trza godnie dalej żyć.

.
Pozostawił sobie skromną kawalerkę w jednej ze starszych dzielnic Bydgoszczy. Na zabieg operacyjny , w dobrych rękach i pozytywnie, się nie spóźnił, kosa nad głową oddaliła  się, zapanował na swym cierpieniem. Wygrał swój bój o godność człowieka życiowo spełnionego, wygrał mini nagrodę za swój trud, oddal swe wszystkie dobra i niespełnienia, by być , by trwać.Niby to banalne , wszak ” tonący brzytwy się chwyta ” - ale ale - iluż jest , co ponoszą się  nadzieją złudną - ee tam - mi nic nie będzie - ja i sto lat i wszystkiego do końca - tak i materię , władzę i znaczenie… nie ma nic bardziej mylnego! To nie do pogodzenia wraz.

Aktualnie samotny niesamotnie, wszak ma swa partnerkę, pogodzony ze sobą i światem, uśmiechem wita ranek - no no - wszak to ten następny po wczorajszym, i i  dalej są dalsze…gimnastyka, śniadanko , nieco serwowania w komputerze,,,wyjście - spotkania i podróże , rozmowy z ludźmi ot nowe wrażenia co dzień - tak dalej i dalej , na pohybel czasowi do zachłyśnięcia się urokom życia - jego wybranki  kochanki …

.

…bogdan&ko…………………………..

.
kochajmy życie póki jest

jutro będzie zdrada

jutra może już nie być wcale

.
na nic św.Franciszkowi

mirra, kadzidło i złoto

gdy ONA stuka oto…
………………………….

śmiej się błaźnie, wszak cóż nam pozostaje

dom, kochajmy bezkrytycznie, tam nasze spełnienie i ostoja

Tak to ci jest , z małej chmury bywa duży deszcz. To tak sobie ku pokrzepieniu oczywistości. Obserwacje, próba zrozumienia postępowania kobiet, niezależnie od wieku i stopnia człowieczeństwa - hola hola mości panie! - dobrze dobrze już dobrze - to oczywiście, że  chodzi o blond włosy i urodę  ponad przeciętność…

Bo co racja to racja, ona jest cudem czułości, miłości , no i tego co po cichu nęci kręci  menów (co takiego?)…tyle, że wyłącznie  w oczach i hołubieniu tego jedynego. W tej masie konkurencji koleżanek babskiej doli, wartość dodana , gdy  kocha i jest kochana.Bez lustra jego oczu i adoracji, pognębienia konkurencji , mikro jej i przykro. Zresztą i onemu kiepsko tak ganiać jak samotny basior - ot życie.

Jednako  różnica jest zasadnicza, on potrafi się spełniać w działaniu materialnym, jest zdobywcą i poszukiwaczem, kiełzna naturę, siebie samego, naukę i tworzy  n o w e. A ona? owszem , zgodnie z trendami , potrafi wymienić go na nowy model, być niezależna  na coraz wymyślniejszych polach i rolach.Tyle tyle, płaci to samotnością , odtrąceniem przez czas i pustostan wokół siebie.Lecz generalnie ostrożna , płochliwa do zmian nowatorsko zaskakujących, kocha posiadanie wszelkie.

.
Wbrew ogólnemu lansowi, kolorowym ” mamrotom ” czasopism dla pań, taka ” kurka  domowa ” ma wzięcie i święty  spokój. I  to głównie od kochanych ” życzliwych koleżanek „, co to poszeptują - ee Fruzia - co takiego ?- on i szpetny, dziobaty i cię lekceważy - rzuć go i masz luz bluz…tylko ta sam ” dobra duszka ” , ” siostra od serca ” ,  jutro maszeruje z jej partnerem. To jest wojna płci , tak o przetrwanie , dowartościowanie, uczucia i macierzyństwo, bezpieczeństwo jutra. Tego dnia i dni, gdy zima, gdy  dzieci już w swych osobnych gniazdach, przekwitanie i słabość. Wówczas emancypantka bije się w pierś, cóżem ze swego życia uczyniła, nic cisza i podzwonienie echa pustych ścian.

Kto nie wieży, jak kobiety wiekowe, takie sobie i samotne są spragnione towarzystwa, niechaj ruszy na taką towarzyską polankę z ławeczkami w Myślęcinku. To tak po skosie ze sto metrów od pętli tramwaju, w prawo,  taka okrągła polanka z ławeczkami, takie małe zacisze obok głównego traktu spacerowego. Nie do wiary jak tam, od wiosny do jesieni , tętni życie spacerowo towarzyskie.

Tam w rozmowie, oddycha się szczerością ludzi życiowo spełnionych, acz w istocie samotnych. Bywa i dowcipnie,   śmiesznie, i nieraz nieco groteskowo. Wszelako jest tam niesamowita atmosfera bratania i takiego luzu, szczerość i tolerancja dziwactw jest na maksa. Nostalgicznie poetycznie można powiedzieć , to miejsce jest  pełne luster oczu ludzkich, tak wzajemnie życzliwie się przeglądających, oczekujących przyjaźni tako pospolitej rozmowy.

Kończąc. Mamuśka polka , kobieta ciepła, serdeczna i szczera, przyjaźni i uczuć jest zawsze warta. Tako poświęcenia i oddania takiej cześć i chwała. O przeciwnej naturze wspomnieć nawet nie wypada. Jak powiedziała nostalgicznie Brigit Bardot, piękna kobieta i aktorka  ,,,     ” kobieta jest wypoczynkiem wojownika” , no no i niechaj tak pozostanie.

Kiedyś tak na sali tancbudy, tak przy kieliszku, towarzystwie męskim wolnym - kolega z rozrzewnieniem ckliwym, należnym rauszu nastroju,  powiedział - popatrz Bodzio wkoło - zobacz tyle kobiet, po prostu multu - ale wierzaj mi, że tych prawdziwych to na lekarstwo - cholerka jedna - gdzie tu szukać ?- no tak kolego - co prawda to prawda - cóż ale szukać, próbować  trzeba - w końcu Stachu - w totolotka  wygrywają , ci co graja - racja racja - no to cyk na pohybel smutkom…fin

…bogdan&ko

…………………….

………..

Wpis dodany w kategorii Nieskategoryzowane | Brak odpowiedzi »

Baju baju baj…

grudzień 9th, 2011

Nie masz milszej rzeczy jak bajanie

zwłaszcza rano jako koguta pianie

bo gdy kura jajo zniesie

wiadomość głośno niesie

kogucik swe głosy  pod niebiosy

szybko chrypką maskuje

bo niecnota na kurki się szykuje

< <<
stara kura skrzypi, młoda zrzędzi

jedna i druga do miłości  pędzi

zawiedziona  popada na grzędę

byłam  nisko-  wyżej siędę...
<<<<

przewrotność ludzka nie zna miary

choćby winna , nie uzna kary

>>>>>

chlubą człeka, wiara wielka

śmiać się gdy radość, tako gdy poniewierka

< <<<<
Ciekawe jak to dziwnie jest i się staje

płacz bohaterom, a durniom gronostaje

< <<<<<
myślisz żeś szczęśliwy,toś kiep

to tylko, pozłoty życia lep

>>>>
niebieskie ekrany, iluzji życie

tu na padole, realne bycie

byle dobre  i godne wielce

nie zagubione  dna  butelce

;;;

cyt.” gdy śmierć jest pewna, a w walce tylko możliwa , niechaj się człowiek do walki zrywa”

…bogdan&ko…

::::::::

Wpis dodany w kategorii Nieskategoryzowane | Brak odpowiedzi »

Miły deszczyk…

grudzień 2nd, 2011

W końcu pada, tak, to nie żart, z braku śniegu niech ci i już sobie popada. W domku swym - hym hym - robi się lirycznie i nostalgicznie - tak ciepełko ogniska domowego cie przenika - wkoło bezpiecznie i wesoło… za oknem ciemnica niczym w kazamatach, człeka przechodnia nie uświadczysz…choć i bywa , że zakręcona spóźniona para, jak para wróbli niefrasobliwych skacze frywolnie po kałużach - ot taki stan zapomnienia, o porze dnia , roku i  swej jesieni, i gniazd swych kalania - ot tak ku swawoli i lekkości ducha. Tu rada,,,

choć swawola radość okazywać ,

wszelako o życiu nie zapominać…

gdy zima zapadnie i chłód schłodzi już wszystko

kto ogrzeje stare wróblisko

po kałużach skacz sobie wedle woli

lecz pamiętaj o żywota kontroli

starych wróbli mądrości  wielka

najlepsza  ciepła własna kołderka

a puste czyny jak czcze słowa

nie przydadzą wiary od nowa

< <<<<<<

< <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Wpis dodany w kategorii Nieskategoryzowane | Brak odpowiedzi »

Cisza oczekiwanego…

listopad 26th, 2011

Tak jak i ta jesień, nastrój raz w górę raz w dół, tako raz słońce na przemian  poszarzały dzionek. Wszystko się przeplata , czasami nieznośnie do deprechy bólu.Ta huśtawka jest przynależna życiu codziennemu, lecz jakże bywa nieznośna. Oczekuję tego nostalgicznego deszczyku, ten ci dziwnie w ukryciu, skąpi tego szmerku kropel unisonu.
…………………………………………
Za cyrka dwa tygodnie mamy już grudzień, to pozytyw , iż z dniem świąt następuje przesilenie dnia z nocą , dnia przybędzie może wraz humoru. Boże narodzenie już teraz na całego obchodzimy co dzień w super markietach, ot szczęście kreowane! Tako , gdy już przyjdzie ten dzień świąteczny, z tego wmówionego szczęścia jesteśmy nieszczęśliwi. Okazuje się dobitnie kolejny raz , że pospolicie zatraciliśmy sens tych świat. Ta szaleńcza pogoń za błyskotkami i gadżetami, nie jest naszym dobrem. To tylko my i oni razem, to rodzina bliscy i przyjaciele, tworzymy to coś , to małe ciepłe coś.Bez tego samotność , cisza i zwątpienie w sens naszego istnienia. Bo odnalezienie się wraz , w tej masie ludzkiej, znalezienie swego miejsca w ufnym bezpiecznym kręgu, to jest lube i oczekiwane.

………………………………………..

Przyszły miesiąc, będzie trudnym mi osobiście. Po pierwsze  powrót do pracy, nawet na mus i wbrew opinii lekarza - tu każdy taki „przestój” powoduje stres powrotu,,,nowe obawy. Ale co konieczne mus robić , egzystować trzeba . No no chyba, że zapragniemy losu menelskiego…tu mi jakoś wyobraźni praktycznej nie staje,,, bo jakiż bym musiał założyć sobie wewnętrzny knebel, jaką zagłuszarką zapić, swa jaźń i osobowość - bbrryy…no tak cnotą nie mów nigdy ,,,bo bo nigdy nie wiadomo,,,bo niejednego silnego szaraka, psy wśród przyjaciół zażarły…

Inną dość bolesną sprawą, jest rozpatrzenie mej formalnej skargi, prośby o rozstrzygnięcie mych spotkań z rodzonym wnukiem. Tak mnie rozsierdziła ma synowa, tym głośnym swym tak a cichym nie ! …praktycznym szlabanem i stop dla spotkań z wnukiem. Z dużymi obawami i kacem moralnym, zmuszony zostałem do formalnego upomnienia się o swe prawa. Smutne to i przykre ,że o oczywistość zwyczajowo ludzką , mus wciągnąć w to prawo.

O wynik raczej jestem spokojny, choć poniektórzy ” życzliwi inaczej „, życzą mi jak  najgorzej - sami ślepi i źli. W mym odczuciu, subiektywnym fakt, sprawa jest więcej jak oczywista. Tyle tylko, że to nienaturalne i niestosowne. Poza tym nie wiadomo realnie, jaką czkawką odbije się to na dzieciaku…ech, przykro mówić , sięgając  wyobraźnią w przód także nie wesoło.

Póki co od sierpnia nie widziałem wnuka ni minuty, także o rozmowie telefonicznej tylko pomarzyć…co do matki to zupełny damski bzik, przynależny urażonym i opuszczonym matką bez swego mena - ot babska niechęć do wszystkiego i wszystkich, zwłaszcza tych „obarczonych winą za jej dolę”,,, to pokrętne myślenie stereotypowe - on matka polka - on swoje zrobił/ wziął (?) ją dziewicę orleańską (?) , łajdak porzucił , gnębił, maltretował co najmniej psychicznie - ntb. jak to łatwo przychodzi???Facet ma przegrane na samym starcie, nie zdąży ust otworzyć, a już winny - paranoja ! Tyle tylko naszego ślepego losu, durnowatego pędu, ciągle szukamy z latarnią  pośród dnia , tej jedynej i kochanej. A jak skończyła się jedna z bajek Szeherezady; cna kobieta to ta, co  już jej  nie ma…
…………………………..

A nasze dziś. Cóż powiedzieć, pachnie wkoło podgrzewanymi starymi kotletami… ani to zjeść ani wyrzucić, ot są i już. Grunt, że po każdej  nocy wstaje słońce -  nawet gdy brak promyków  światła ciepłego, zawsze zobaczymy je przymkniętymi oczyma, odpłyniemy w swój zamknięty świat doznań doskonałych, zamkniętych dla innych doskonałym kluczem - rozumem właśnie…

…bogdan&ko..

łodzią po wodzie najlepiej  na ryby, drogą na wprost najlepiej przed siebie…

…………………………………………………

Wpis dodany w kategorii Nieskategoryzowane | Brak odpowiedzi »

« Wcześniejsze wpisy

• Archiwum

  • styczeń 2012
  • grudzień 2011
  • listopad 2011
  • październik 2011
  • wrzesień 2011
  • sierpień 2011
  • lipiec 2011
  • czerwiec 2011
  • maj 2011
  • kwiecień 2011
  • marzec 2011
  • luty 2011
  • styczeń 2011
  • grudzień 2010
  • listopad 2010
  • październik 2010
  • wrzesień 2010
  • sierpień 2010
  • lipiec 2010
  • czerwiec 2010
  • maj 2010
  • kwiecień 2010
  • marzec 2010
  • luty 2010
  • styczeń 2010
  • grudzień 2009
  • listopad 2009
  • październik 2009
  • wrzesień 2009
  • sierpień 2009
  • lipiec 2009
  • czerwiec 2009
  • maj 2009
  • kwiecień 2009
  • marzec 2009
  • luty 2009
  • styczeń 2009
  • grudzień 2008
  • listopad 2008
  • październik 2008
  • wrzesień 2008
  • sierpień 2008
  • lipiec 2008
  • czerwiec 2008
  • maj 2008
  • kwiecień 2008
  • marzec 2008
  • luty 2008
  • styczeń 2008
  • grudzień 2007
  • listopad 2007
  • październik 2007
  • wrzesień 2007
  • sierpień 2007
  • lipiec 2007
  • czerwiec 2007
  • maj 2007
  • kwiecień 2007
  • marzec 2007
  • luty 2007
  • grudzień 2006

• Moje linki

  • Express Bydgoski Strona główna Expressu Bydgoskiego

• Kategorie

  • Nieskategoryzowane

• Na skróty

  • Login
  • RSS
  • Komentarze RSS
  • Strona zgodna z XHTML
  • XFN
  • WP

• Wyszukaj w blogu

• Blog był odwiedzany 517762 razy

---